باب صله و دهش به امام ( ع ) 1 - امام صادق ( ع ) فرمود : هر كه گمان برد كه امام نيازمند است بدان چه در دست مردم است او كافر است ، همانا مردم نياز دارند كه از آنها چيزى را بپذيرد ، خدا عز و جل مىفرمايد ( 104 سوره توبه ) : « بگير از دارائى آنها صدقه تا آنها را پاكيزه كنى و با آن بپرورانى » . ( 2 ) 2 - امام صادق ( ع ) مىفرمود : چيزى نزد خدا از دادن پول به امام ( ع ) محبوبتر نيست ، به راستى خدا يك درهم را در بهشت چون كوه احُد سازد ، سپس فرمود : خدا تعالى در كتاب خود فرمايد ( 246 سوره بقره ) : « كيست آن كسى كه وام دهد به خدا وامى نيكو و خدا او را برايش بسيار چند برابر سازد » فرمود : به خدا آن در بارهء صلهء به امام است . ( 3 ) 3 - از معاذ جامه‌دار گويد : از امام صادق ( ع ) شنيدم مىفرمود : به راستى خدا از آفريدهء خود آنچه به قرض خواسته در اثر حاجت نبوده است ، هر حقى از آن خدا است همانا به ولى او تعلّق دارد .